Wat ik onderweg ontdekte
Waarom voelt het ene huis direct als thuiskomen, terwijl een ander huis, misschien wel mooier of groter, je volledig onberoerd laat?
Waarom loop je soms een woning binnen en voel je onmiddellijk rust?
Waarom voelt een andere woning koud, terwijl je niet kunt uitleggen waarom?
Misschien is een huis meer dan een verzameling muren, ramen en een dak.
Tijdens mijn eigen verkoopproces begon ik iets op te merken waar ik geen woorden voor had. Iets wat zich niet liet vangen in verkoopcijfers, bezichtigingen of een goede verkooptekst. En hoe langer ik ermee bezig was, hoe vaker ik me afvroeg of er niet veel meer meespeelt wanneer een huis van eigenaar verandert.
En.... Ik begon me af te vragen hoeveel invloed wij zelf eigenlijk hebben op de verkoop van ons huis.
Dat is niet door te klussen, verfraaien of nóg meer op te ruimen. Nee, het is door eerlijk te kijken naar onszelf; ben ik werkelijk klaar om dit hoofdstuk af te sluiten? Of houd ik, zonder het te beseffen, mijn huis nog vast?
Dat zijn vragen waar geen makelaar je naar zal vragen en dat terwijl het niet geheel onbelangrijk is! Het lijkt echter wel buiten het verkoopproces te vallen. Voor mij begon juist daar het échte verkoopproces.
Het gaat niet over sneller verkopen en niet over onderhandelen. Ook niet over de perfecte verkoopstrategie. Nee, het gaat over iets wat daaraan voorafgaat.
Over vertrouwen, loslaten en over dankbaarheid. Over de onzichtbare band tussen een mens en zijn of haar huis. En over de bijzondere gedachte dat een huis pas echt een nieuw thuis voor iemand anders kan worden, wanneer je het met liefde los durft te laten.
Dát is de mooiste verkoop die er bestaat.
Meer zien van mijn huis wat te koop staat? Klik hier >
Een huis is meer dan stenen
Mensen zeggen weleens dat een huis slechts een stapel stenen is en ergens is dat natuurlijk ook zo. Een huis bestaat uit muren, ramen, een dak en een vloer. Je kunt het meten, taxeren en er een waarde aan hangen. En toch...
Ik loop een kamer binnen en word ineens overvallen door een herinnering. Ik weet nog precies waar de kerstboom altijd stond en op welke trede van de trap ik altijd graag even ging zitten omdat daar de schaduw altijd zo mooi door het raam heen viel. Op welke plek in de tuin ik op een warme zomeravond nog even ging zitten mijmeren bij de zon die langzaam onderging.
Een huis bewaart zoveel meer dan spullen, het bewaart momenten en herinneringen. Een etentje met vrienden wat veel te snel voorbij ging of een moeilijke periode waarin de stilte oorverdovend kon zijn. De geur van versgebakken appeltaart die door de keuken trok en het eerste kopje koffie in de ochtend, altijd op dezelfde plek. Alles wat beleefd is in een huis brengt een 'energie' in het huis die voelbaar is.
Dat zijn herinneringen die zich niet aan de stenen hebben vastgehecht maar aan mij.
En dat is precies waarom afscheid nemen van een huis soms zoveel pijn doet. Niet omdat je de stenen achterlaat maar omdat je denkt dat je de herinneringen achter moet laten... Maar tijdens mijn eigen proces ontdekte ik langzaam dat dat misschien wel helemaal niet zo is.