Het stadse leven
Ik roep al jaren dat ik wil verhuizen naar het buitenland, naar rust en ruimte. Waar je nog uren kunt verdwalen in bossen en bergen zonder iemand tegen te komen. Waar je één kunt zijn met jezelf zonder ruis op de momenten dat je daarvoor kiest. En nu is het moment daar, ik heb een huis gekocht aan de voet van de Pyreneeën.
27 jaar genoot ik van m'n stadse herenhuis met alles 'om de hoek'. Mijn fijne Turkse supermarktje aan de overkant, de toko een stukje verder naar links. De Ekoplaza letterlijk om de hoek en het stadspark aan de achterkant. Binnen 10 minuten vanaf mijn huis was ik in De oude Warande, het Wandelbos, Gorp en Rovert of Moerenburg. De natuur in je achtertuin...
Ik heb genoten van lunches en borrels, de straat uit en ik was er, met Cafe Berlijn als favoriet. Korvelseweg 34 wat was je fijn!
Na het overlijden van mijn beide ouders, mijn zusje en mijn hond tussen 2022 en 2024, werd de behoefte aan stilte steeds groter. Niet alleen de stilte ín mij maar ook buiten mij. De reuring van de stad kon mij niet meer bekoren. En zo begon ik begin 2025 weer te speuren op internet naar een nieuwe plek om te landen, een plek waar duidelijk een nieuwe levensfase mocht gaan beginnen. Een paar vriendinnen maakten ook de stap naar het buitenland en dat inspireerde mij enorm. Mijn hoofd liep echter voor op de rest van mijn lichaam... Ik wilde zó graag naar die rust en stilte! Maar mijn lichaam dacht daar nog heel anders over. Het proces van 4 jaar rouwen had me uitgeput en mijn lichaam had echt nog tijd nodig om daarvan te herstellen.
Begin 2026 voelde ik langzaam mijn kracht weer terug komen. Het aangaan van een verhuizing in je eentje is niet niks, en dan ook nog naar het buitenland, wat het extra intensief maakt. Maar ik had het gevoel dat ik er nu klaar voor was. De zoektocht begon opnieuw en ik reisde online van Kroatie naar Hongarije en van Spanje naar Portugal. Maar diep van binnen had een ander land ooit al een keer mijn hart gestolen....
La douce France
Een lieve vriend woont in het midden van Frankrijk, en het gaf mij een fijn gevoel om bij iemand in de buurt te gaan wonen die ik goed kende. Dat maakt het opstarten een stuk leuker en ook wat gemakkelijker als je in je eentje gaat emigreren! Dus mijn speurtocht in La douce France begon in het departement Corrèze. Ik zocht een authentiek huis, niet te groot, met een werkplaats en flinke tuin. Van alles passeerde op mijn beeldscherm maar niet een huis waar mijn hart écht een sprongetje van maakte.
Tot een andere vriendin zei om eens bij hen in het departement Aude te gaan kijken, het prachtige Katharengebied met z'n bijzondere historie. Ik zocht telkens tot een maximale afstand van 800 tot 900 km van Nederland. Dat voelde voor mij 'veilig'; toch nog een soort van dichtbij mijn vrienden in Nederland die ik zou achterlaten. En de Aude was toch een heel stuk verder... Ik heb me laten overreden en na een avond speuren in de Aude op website Green Acres kreeg ik de volgende ochtend een mail met nieuwe huizen die te koop aangeboden werden in die regio.
En daar stond het..!
Het eerste wat ik dacht was 'Daar ben je!' Alles klopte aan het huis, de bouw, de tuin, de inrichting en de manier waarop het gerenoveerd was. En dan de plek... wauw zó mooi! Het toeval wilde dat ik enkele weken later naar Jeroen zou gaan voor 10 dagen vakantie en ik dacht, 'Waarom niet, ik maak een afspraak voor een bezichtiging!' Jeroen was meteen enthousiast en bereid om de reis van 4 uur zuidelijker met mij te gaan maken. En Melanie, die 10 minuten bij het huis van mijn dromen vandaan woonde (Hoe dan?? zul je denken) zou ook daarheen komen. Het was zowat de heetste dag van de zomer en we kwamen compleet oververhit aan. Er was verse appelsap van de appelbomen uit 'mijn' tuin en de bewoners ontvingen ons zó hartelijk. Het was thuiskomen op alle vlakken.
Na nog een heerlijke middag met Melanie en haar gezin begon de weg terug naar het midden van Frankrijk. En het huis....? Dat liet mij niet meer los. Na veel intern overleg met mijzelf, Jeroen en Melanie heb ik de dappere schoenen aangetrokken en een bod gedaan. En, na wat over en weer overleg met de makelaar kwamen we tot een akkoord...
Het prachtige huis aan de voet van de berg wordt mijn nieuwe Thuis!