De plek kiest jou
Ik geloof dat je een tijd op een bepaalde plek woont omdat je daar iets te doen hebt. En niet alleen omdat je kiest voor dat mooie huis, die fijne tuin of die gezellige binnenstad. Nee... de plek kiest jou vaak zonder dat je dat weet. Misschien voelde je het toen je voor het eerst door je huis liep. Of zelfs al toen je de foto's zag. Je ziel maakte een klein sprongetje!
Dat gebeurde mij ook toen ik 27 jaar geleden mijn huis aan de Korvelseweg ont-moette. En nu weer toen ik mijn huis in Frankrijk zag. En nu maakte mijn ziel geen klein sprongetje.... het sprong zowat mijn lichaam uit! Eindelijk lieten mijn nieuwe plek en mijn huis zich zien! Het was tijd.
Het sudderde al lang in mij, een plek in het buitenland, in de natuur omgeven door rust en stilte. En dat verlangen werd steeds groter echter was het moment nog niet daar om er gehoor aan te geven. Er moesten eerst nog wat 'dingen' doorleefd worden. Het voelde als een soort van klaarstomen ofzo. En nu... ik ben er meer klaar voor dan ooit! En daarmee ook super ongeduldig. Mijn huis en mijn nieuwe leven wacht, maar ik moet eerst door het proces van mijn huis verkopen, opruimen, regelen en organiseren voordat ik die stap kan maken. Vanuit mijn ongeduld zou ik deze het liefst allemaal skippen... maar ze zijn oh zo essentieel.
Elke dag kijk ik naar de foto's van mijn nieuwe thuis. Voel wat het met me doet, wat ik daar mag gaan doen. Ik verdiep me in de omgeving, de bossen, bergen en dorpen. De prachtige turquoise meren. Hun historie, sagen en mythes. Alles wat ik straks mijn 'achtertuin' mag noemen. Wat gaat het van mij vragen, wat mag ik daar gaan doen...
In mijn huidige huis heb ik niet alleen gewoond maar ook ondernomen. Ik had er een winkel, een atelier en een tattoostudio met lunchcafe. Ik bracht er mijn kunst en creaties de wereld in, had er de meest bijzondere ontmoetingen en gesprekken, en gaf mensen wat extra licht mee als ze weer naar huis vertrokken. Ik plaatste gedichten en leuke robotjes gemaakt van gerecyclede materialen in mijn etalage en bracht zo een glimlach op vele gezichten die passeerden. Lieve briefjes in mijn portiek om mee te nemen en uit te delen. Het zijn de kleine dingen die het geluk de wereld in brengen... Ik houd van dit huis en heb er zo veel mogen leren en daarmee mezelf kunnen ontwikkelen. Ik ben er gegroeid naar de mens die ik nu ben.
En nu breekt er een nieuwe fase aan, aan de voet van de Pyreneeën, in het land van de Katharen en Maria Magdalena. De sagen over het gebied vertellen over feeën die leefden in grotten in het bos en 's nachts hun was deden in de meertjes met gouden waskloppers. De mysterieuze berg Pic de Bugarach ligt in mijn achtertuin. Zoveel te ontdekken waardoor ik me mag laten inspireren!
De eerste vraag die iedereen mij stelt als ik zeg dat ik naar Frankrijk verhuis is 'Wat ga je daar doen?' En het antwoord daarop is; wat de plek van mij vraagt. En dát is wat het zo leuk maakt! Niet alleen het mooie huis, de heerlijke tuin, dat Melanie van Oervrouw Magazine mijn buurvrouw wordt en mijn lieve vriend Jeroen mijn buurman op afstand, en dat ik elke dag kan zwemmen in het prachtige Lac de Montbel. Dat zijn allemaal bonussen! Nee, wat ik daar mag gaan doen op die plek is het grootste kado. En ik kan niet wachten om dat te mogen gaan ontdekken!